Forseti Íslands ákvað að í dag að skrifa ekki undir lög um Icesave samninga. Skiptar skoðanir eru strax augljósar :

Opinions

So, I am semi-ready to go. My gut is probably going to be left in Savannah, but myself and Þórdís will be in Iceland. My 5 kilogram overweight gut. My team, Liverpool, has been playing very badly recently and is a huge disappointment. However I still have belief, I still have faith that they will hopefully end in the top 4 places. Recent acquisition of Aquilani from Roma had my hopes up and they remain there until the end of the season. However, to try and mend my state of mind I have gone all JD on this bizniz and found a weird but a good fascination of the Journey band. And as I was watching the music video on good ol’ Youtube for “Don’t stop Believing I thought about a strange similarities between the lead singer Steven Perry and Alberto Aquilani. What do you think ?

Alberto Aquilani

Steve Perry

Hver man ekki eftir gömlu góðu NES leikjunum. Hérna er eitt myndband sem heiðrar nokkra leiki YouTube - Pato Pooh ft. Adam Tensta – Follow Me (Official Video). Þeir sem ég man helst eftir úr þessu myndbandi eru Megaman, Turtles, Pac Man, Donkey Kong, Punchout og Super Mario Brothers. Æðislegir tímar. Mæli með að fólk dragi gömlu NES og eyðu jólunum í þessum gömlu leikjum.  Og jú hann bætir við Zeldu og Street Fighter leikjunum. Æðislegt.

Jæja, ákvað að uppfæra Word Press og ég er virkileag impressed, nýja WordPress (2.8) stjórnborðið er magnað. Ekkert víst um að það sé samt nýtt og ég sé mjög á eftir á, en svo virðist sem öll gömul blogg sé ekki hægt að lesa. Endilega checkið hérna oftar inn.

Ég hef verið með tölvuleikjum alla mína tíð. Ég hef oft þurft að vernda þá fyrir tilstilli niðrandi viðhorfs af samfélaginu. Athugasemdir eins og “Það er ekki hollt að eyða svona miklum tíma í tölvuleikjum” eða “Viltu ekki fara út að leika þér” eða “Varstu að spila tölvuleiki á föstudagskvöldi, af hverju fórstu ekki að djamma” hef ég heyrt mjög oft. Það er reyndar rétt og á ekki við um tölvuleiki heldur allt saman, að óhóf er slæmt. Það meira segja lést ung kona í keppni um hver gæti drukkið sem mest vatn. Þetta var í útvarpsþætti í bandaríkjunum og hún drakk of mikið vatn og lést, ótrúlegt en satt, þið getið leitað að þessu á netinu.

Ég er búinn að vera lesa grein frá tímaritinu Edge um 15 helstu kosti við tölvuleiki. Þar er stiklað á stóru um áhrif tölvuleiki á mannveru. Tölvuleikir eru nefnilega merkilegur hlutur að mínu mati, en oft komið svo neikvætt fram við þá. Mér finnst ég oft þurfa að vernda áhugamál mitt með kjafti og klóm enn þann dag í dag. Þrátt fyrir Guitar Hero, Rock Band, Wii Sports og alla þessa leiki sem 70 – 80 milljónir manna eru að spila í dag. Til að fá nákvæma lýsingu mæli ég með að þú lesandi góður, taki þér 15 mínútur og lesir þessa grein.

En í stuttu máli, þá kemur þarna fram að tölvuleikir geta aukið samúð hjá fólki. Rannsókn frá Oxford gefur til kynna að Tetris getur hjálpað við stress eftir mikið álag (Post Traumatic Stress Disorder). Þeir geta tekið huga manns algerlega og hefur verið sýnt fram á að tölvuleikir lini þjáningar fórnarlamba eldsvoða. Læknar í Bretlandi eru að fara nota Wii Fit vigtina til þess að hjálpa fólki með gervifótleggi að jafna út þyngdardreifingu á líkama sem og í sjúkraþjálfun. Hasartölvuleikir geta aukið getu fólks til að framkvæma flókna hluti sem tengjast augnskilningi.

Svo er það gamla klisjan, handa og augna samhæfing. Ein rannsókn sýndi fram á að skurðlæknar gætu staðið sig betur þegar þeir voru búnir að æfa sig í tölvuleikjum sem krefjast samhæfingu handa og augna. Margir tölvuleikir í dag eru tól fyrir sköpun og hvetja notendur til að búa til sína hluti. Þetta getur hleypt ímyndunaraflinu af stað og ræktað listsköpun hjá einstaklingum. Tölvuleikir hafa líka hjálpað til við heilaheilsu, þ.e. aukið getu í að leysa vandamál og snarpa hugsun. Fjölspilunarleikir ýta undir skilning á mótherjanum. Félagslyndi, margir telja að tölvuleikir eru bara til að vera einn í tölvunni, en fleirri og fleirri leikir krefjast félaga ef ekki hóp fólks til að spila með sbr. Wii, Rock Band og fleirri partý leiki. Tölvuleikjavélar hjálpa líka til að reikna út sambrotun prótína til að komast nær lækningu fyrir Parkinson, Alzheimer, krabbameins og fleirri sjúkdóma. Og nú með tilkomu Wii Fit eru þeir að hvetja mann til að hreyfa sig.

Eftir allt þetta hljóma tölvuleikir í mínum eyrum mjög vel. Þeir gerðu það áður líka en það má ekki mistaka tölvuleiki fyrir hið heilaga gral. Það eru margir ókostir við tölvuleiki eins og tölvuleikjafíkn. Því miður hef ég ekki rannsóknir eða greinar úr blöðum sem benda á ókosti tölvuleikja, en þeir eru án efa til staðar.

Síðast en ekki síst, þá eru tölvuleikir skemmtilegir. Þeir blanda saman hugmyndinni um að skapa þinn eigin heim, upplifa myndbrot, heyra sögur og týna sér í ímynduðu heimi, rétt eins og þegar maður var krakki. Eins og greinin segir, af hverju þurfa tölvuleikjaspilendur að verja áhugamálið sitt mun meira en kvikmyndaáhugamaðurinn ? Af hverju eru kostir tölvuleikja að þeir séu skemmtilegir ekki nóg ? Af hverju þarf ég að skrifa svona blogg, eða blöð svona greinar til að réttláta tölvuleiki ?

Ég á vin, sem langar að vinna við að búa til tölvuleiki sem atvinnu. Móðir hans neitar þeirri tilhugun og styður hann ekki á þeim vettvangi af því henni finnst hann bara vera leika sér. Mér finnst það svona eins og að styðja ekki leikfangaverksmiðjur af því að þær eru bara að leika sér, eða kvikmyndagerðarmann af því hann er bara að leika sér, eða snjóbrettaframleiðanda af því að fara á snjóbretti er bara afþreying. Hvað er svona rangt við að framleiða tölvuleiki ?

Vildi bara koma hérna smá á framfæri. Gleði mín yfir því hversu “seint” Íslendingar eru að auglýsa fyrir jólin. Neyslusemi okkar, eins og augljóslega hefur komið í ljós, hefur farið fram úr öllum eðlilegum mörkum.  Þegar maður heyrir um krakka sem eru að fá iPod í skóinn þá hugsar maður, er þetta nú ekki full langt gengið ? Að fá í skóinn átti að vera skemmtilegur glaðningur til að byggja upp spennu fyrir jólin, svona eins og sleikjó eða súkkulaði stykki. Eða mandarína ? Ekki mörg tugi þúsunda gjafir. Geðveiki.

Þess vegna er ég glaður í dag, að sjá byrjun jólaauglýsinga vera mánuði seinna en síðasta ár. Auðvitað er það í ljósi nýliðna atburða síðastliðina mánuða og erfitt þegar svona mikill skellur hefur lent á þjóðinni, en mér finnst það dásamlegt að búðarrekendur hafa beðið með jólaauglýsingarnar svona seint. Þetta byggir einfaldlega bara upp stress og spennu fyrir jólunum og þeim kostnaði sem því fylgir. Samt hefði ég viljað fá jólaauglýsingar bara í Desember, ekki fyrr. En ég vil hvetja fólk sem les þetta að hunsa jólaauglýsingar og jólaeftirvæntingar. Það eru erfiðir tímar og þá getum við alveg eins sleppt því að gefa öllum sem við þekkjum jólagjafir. Skrifum frekar falleg og hugreystandi jólakort. Ég held ég hafi sagt það áður, en ég skal segja það aftur. Fyrir mér er bara nóg að fá að hitta það fólk sem mér er mjög kært og hefur ákveðið að eyða tíma sínum erlendis. Þetta yndislega fólk, kakóbolli og góð jólabíómynd er það eina sem ég þarf.

Lifið heil og farið vel með ykkur, góðar stundir.

Jæja, honum tókst þetta. Til hamingju með þetta Barack Obama. Vonandi tekst þér að gera allt sem þú ætlaðir þér og að Bandaríkin verði betri staður eftir 4 ár.

Af hverju tengjum við orðið glaðningur einungis við gjafir ? Veit ekki. Mér finnst samt rosalega gaman að gleðja annað fólk. Að veita öðrum glaðning gerir mér glaðan dag. Það getur verið einstaklega gaman að gleðja kærustuna mína, það endar alltaf vel. Mér finnst einnig mjög gaman að gleðja fjölskylduna mína og get ég gert það á marga vegu. Hún er svo yndisleg að stundum er bara nóg fyrir mig að mæta. En fjölskyldan mín var svo góð við mig að gefa mér þá gjöf að læra á píanó (píanókennslu). Í dag get ég endurborgað henni og fleirri með píanóleik, hún kann sko að meta það. Þá einna helst hann afi minn. Afi minn er frábær gaur. Einn daginn sagði hann við mig “Tómas minn, ég heyrði hérna ofboðslega fallegt lag í útvarpinu, helduru að þú getir ekki fundið nóturnar og reynt að spila það fyrir mig.” Síðan þá hef ég rembst við að reyna að spila það en það er mjög mjög erfitt. Þetta er impromptu eftir Schubert (gamli mundi það náttúrulega) Op. 142 (D935) og er byggt upp með upphafskafla og svo þema og tilbreytingum (variationum) og endar með lokakaflanum. Nú vil ég biðja þig um að taka þér 10 mínútur og hlusta hér á tilbreytingarnar af upptöku frá 1938, verðið að afsaka suðið. Mæli með að hækka í græunum, slökkva á skjánum og reyna njóta þessa, þetta er þvílík snilld. Að mínu mati þá er Schubert með bestu tónskáldum allra tíma.