wildrabbit.org

Áður en ég fer er bara viðeigandi að kveðja. Á meðan allir góðu vinir mínir hér úti eru í prófum þá nýttum við helgina til að kveðjast. Gaman og sorglegt. Ég held að margir séu hræddir við breytingu. Nú er ég orðinn vanur Montreal og á eftir að fara aftur heima. Ég er alls ekki hræddur við það en ég verð mjög leiður yfir því að fara frá Montreal. Ég er einnig mjög spenntur yfir því að koma heim til allra sem ég elska þar. Skrítið að maður getur aldrei haft eina tilfinningu, það þarf alltaf einhver önnur eða aðrar að skemmileggja hinar. Jæja.

Montreal, hefur gjörbreyst. Ég er að tala um svart yfir í hvítt, ljóst súkkulaði yfir í dökkt, banani yfir í gúrku. Alveg kjánalegt. Á meðan allir voru í neðanjarðarlestunum, hlýja sér undir sæng, klæðandi sig í þykkar úlpur og kuldagalla þá tókst mér ekki að verða mjög spenntur fyrir þessari borg. Fyrst fannst mér æðislegt að upplifa svona mikin kulda og þennan æðislega snjó, en svo var bara komið nóg. Nú er kuldinn farinn, verandir allra skemmtistaða, veitingastaða fyllast af fólki þar sem var ein og ein hettupeysa yfir veturin. Fólkið er komið í stuttbuxur og pils með sólgleraugu og bros. 15-25 stiga hiti alla daga og ekki enn byrjað að rigna. Magnaður fjöldi af mismunandi menningum, sem allir gera sér grein fyrir svo að ef þú öskrar andskotinn út á götu þá kippir sig enginn upp við það. Allt frá Kína og Japan til Marokkó, Lýbanon og jafnvel Mongólíu og Suður Afríku, matur frá öllum þessum löndum og fleirra í boði á hverju horni. Samstaðan á meðal Montreal búa fyrir þeirra heitt elskaða hockey liði er eins og ein stór fjölskylda.  Stórkostlegar byggingar hér og þar og jafnvel alls staðar ásamt glaðlyndu og kurteisum Montreal búum gerir þennan stað æðislegan. Frekjan í mér vildi óska bara að allir sem ég vill hitta heima + allt sem ég elska svo mikið við ísland myndu bara vera hér. En auðvitað er það ekki hægt. Nema í kollinum mínum, kollurinn minn er æðislegur staður.

Ég mun setja myndir vonandi bráðlega annars er ég bara að slappa af og bíða eftir að koma heim. Í dag mun ég skoða það sem ég á eftir að skoða af Montreal, á morgun bara bíð ég eftir fluginu svo á miðvikudaginn verð ég fljúgandi heim. Í flugvél að sjálfssögðu, ég kann ekki að fljúga, ennþá.