Svona í ljósi ástands á efnahagi nú til dags er gaman að kíkja aftur til fortíðar og muna þá daga sem að fjölskyldur sættu sig við að hafa einn bíl. Einn bíl dugði til að koma krökkunum í skólan, foreldrunum í vinnuna og versla inn. Ég man þá daga. Þegar ég hugsa um það þá neyðir það líka fjölskyldur til að eyða meiri tíma saman, sem er alltaf jákvætt. Ég er að gera mér meir og meir grein fyrir því svona rétt eftir að stóri bró fór aftur til útlanda hvað það er gott að eyða tíma saman með fjölskyldu sinni.

En til að minnast á skemmtilega tölfræði um Íslendinga og neyslusemi þeirra þá er maður búinn að heyra ýmissar tölur, eins og það að Íslendingar séu með verslunarhúsnæði fyrir um 2.5 milljónir manna ( kringlan, smáralind, holtagarðar, korputorg, einnig nefnt krepputorg, laugavegurinn og lengi mætti telja áfram). Einnig fékk ég að heyra að það væru 800 bílar á hvert mannsbarn á Íslandi. Ég ákvað að skoða málin með gagnrýnum augum sjálfur og fletti upp hagtölum Íslendinga (www.hagstofa.is og www.us.is). Samkvæmt hagstofunni eru í kringum 667 bílar á hvert 1000 íbúa á Íslandi. Það er nú heldur mikið að mínu mati. Gefið að meðaltali að hver fjölskylda gæti verið 4 manna fjölskylda þá eru það 667 bílar á 250 fjölskyldur sem eru 2 og hálfur bíll á fjölskyldu. En samkvæmt fjölda bíla á Íslandi lok ársins 2007 og fjölda íbúa 1. Janúar 2008 þá fáum við hlutfallið 0.7676 eða í kringum 767 bílar á hverja 1000 manns. Það samsvarar aftur 3 bílum á fjölskyldu, að meðaltali.

Nú gæti komið fyrir einhverjum að þeir hafi ekki efni á að eiga tvo eða þrjá bíla á fjölskyldu. Þessir einstaklingar gætu orðið einstaklega pirraðir að þurfa að taka strætó í stað þægilegs bílsins síns eða eitthvað þess háttar. Á meðan er ég bara sáttur með minn vanagang, ódýr strætó (réttara sagt ókeypis) heldur mér gangandi. Annars var ég að fá helling af myndum og mun bæta þeim við í bloggin mín til að reyna krydda þetta aðeins meir.

Jahá. Öfginn getur verið manninum til skammar. Það versta við öfgafullar manneskjur er að þeir sjálfir geta ekki séð hversu öfgafullir þeir eru. Það er ekkert mál að finna dæmi um öfga en mér finnst auðveldast að lýta til bandaríkjana. Þar gleymist fólk í hvað eru mikilvæg gildi og sér ekki hverju það þarf að vinna að og þess í stað heldur blindandi áfram í að létta sig, strekkja sig, græða meira og þar fram eftir götunum. Hérna er mynd frá ARMS og þykir mér hún skondin, að fólk geti ekki leyft öðru fólki að ganga í garði af því það styður einn eða annan forsetaframbjóðandan. Og talandi um peningaeyðslu, Obama verður annaðhvort til staðar fram yfir Nóvember eða næstu 4 árin. Hvernig væri að breyta þessu úr OBAMA í DEMOCRATIC PARTY. Bandaríkjamenn.

En þeir segja nú að þetta sé Private Park, en samt sem áður… æh, ég veit ekki. Hér er eitt annað dæmi um konu sem fór frá heimili sínu til að lifa með annari fjölskyldu í 2 vikur, ég sá þennan þátt og fjölskyldan sem hún fór að lifa með var svona, hvað segir maður, stjörnuspekingar. Spáðu í afmælisdaga og þar fram eftir, en já hún var mjög kristin og að mínu mati þvílíkur öfgi, en hún hendir þarna í myndbandinu peningum upp á 10 þúsund dollara sem áttu að vera nýttir í að hjálpa dóttir hennar með nýfætt barn, hinni dóttur hennar með spangir og hjálpa manninum með húsið svo eitthvað fátt eitt sé nefnt. Þetta er rosalegt.

Jæja. Íslendingar eru bestir í að vera bjartsýnir. Þetta reddast allt saman. Við erum redd þjóð. Það sem hefur farið örlítið í taugarnar á mér þegar atburðir síðastliðna daga hafa átt sér stað er talsháttur fólks. Það er allt eitthvað svo, vorkunnarfullt. Kannski er það bara mjög gott og blessað og eðlilegt en ég er orðinn svolítið þreyttur á því, sem og bjartsýninni. Það er alltaf verið að segja við mig, “Hugsaðu hvað þú hefur það gott, þú ert ekki með [ lán, myntkörfulán, bílalán ]” og svo framvegis. Gott og blessað, en ég bý heldur ekki við hungurskort eða út á götu. Þannig að ég er að velta því fyrir mér, af hverju erum við alltaf að bera okkur saman við þá sem hafa það verr en við? Það kalla ég meðalmennsku ásætti. Við verðum ekki frábær með því að sætta okkur við það sem við höfum. Af hverju spyrjum við ekki frekar, “Shit, pældu í hvað þú hefur það slæmt, þú átt ekki [ skuldlausa íbúð, glæsijeppa, lystisnekkju, einkaþotu, sumarhús á spáni]“. Með slíkum pælingum ættum við að geta híft okkur upp á næsta plan og orðið metnaðarfyllri til þess að standa okkur betur.

RANGT! Við eigum ekki að vera pæla í hvað aðrir  hafa það gott eða betra en við sjálf. Við eigum ekki að vera pæla í peningunum okkar, því nokkuð er víst að það eru allir sem lenda illa í því beint eða óbeint af svona fjármálafárviðri*. Við eigum að pæla í okkar nánustu vinum, ættingjum, aðstandendum, aðstæðum. Ég elska Þórdísi, Mömmu mína og Pabba, alla vini mína, fólkið í Hugbúnaðarverkfræði, fólkið í Tölvunarfræði, öll ættin mín er hið frábærasta fólk og þegar allt kemur til alls er það það sem skiptir máli. Þú gætir verið að hugsa með þér hversu svartsýnn ég er í þessari færslu en það er líka alveg rétt. Ég er mjög svartsýnn, af því ég er einn af þessu fólki sem lenti illa af beinum völdum af þessu fjármálafárviðri*. En bjartsýnin, hún kemur. Bjartsýnin kemur þegar svartsýnin hefur fengið að brjótast út. Það er mjög óvanalegt fyrir mig að vera svartsýnn, það var meira segja einu sinni sagt um mig að ég væri það bjartsýnn að ég gæti verið með sólgleraugu í kolniðamyrkri. Með bjartsýni kemur betra skap og meiri gleði, þess vegna vil ég sanna það fyrir þér að ég sé að verða bjartsýnn og bregða á leik. Á morgun, 10 Október á að birta próftöflu fyrir nemendur Háskóla Íslands. Ég með mína ofurklækjóttu leiðir til að finna hluti á netinu fann eina vefsíðu og þar sló ég inn nemendanúmerið og fékk próftöfluna mína, degi áður en aðrir. Ætla deila henni með ykkur, hún er æði. Ég þori að veðja að þetta sé ekki endanleg tafla, en ef hún væri endanleg, þá vill ég óska ykkur gleðilgra jóla.

* Fjármálafárviðri er bjartsýni íslendinga. Eitt snyrtilegasta og varkárnasta orð sem hægt er að finna yfir fjármálakreppu. Fjármálakreppa er niðurdrepandi og erfitt orð, Fjármálafárviðri gefur til kynna tímabundna niðursveiflu sem auðvelt er að laga. Wake up and smell the coffee, það er fjármálakreppa en ekki fjármálafárviðri, en ég býst við því að það fari eftir því hversu bjartsýn/n þú ert.

Er engin synd. Það er hinsvegar ekkert upplífgandi að vera veikur. Gefið að þú sért að lesa þetta eru mjög miklar líkur að þú hefur upplifað það og er ég þá í raun að predika fyrir kórnum. Ég velti því fyrir mér er ég skrifaði þetta, hvernig það sé að reyna nota “Bandarísk” eða ensk máltæki á Íslensku. Ætli það hafi sömu áhrif?

Eitt sem gæti verið fjarstætt okkur Íslendingum er að segja um einhvern sem gekk vel að hann hefði “slegið hann út úr garðinum”  (e. Hit that one out of the park) sem á einfaldlega við um þegar hafnaboltamenn slá boltann út af vellinum, og yfir áhorfendurnar og út á bílastæði. Heimahlaup eins og það kallast á íslensku. Eitt sem við gætum kannast við. “Fugl í hendi eru betri en tveir í skógi” (e. A bird in the hand is worth two in the bush), þetta er nú meira alþjóðlegt. Véfengjandi Tómas(e. A Doubting Thomas) er eitt sem íslendingar kannast kannski ekki við en það er einhver sem þarf sönnur til þess að trúa einhverju. Einhver gæti sagt að það eigi við um mig.

Nú er storm viðvörun á suðvestur landinu og vil ég biðja alla um að gleyma regnhlífunum og vera jafn bjartsýn og ég og fara út í sund, með sólgleraugu.

Ég hlustaði á svolítið skemmtilega auglýsingu í útvarpinu um dagin. Hún hljóðaði eitthvað á þennan hátt.

“Er kynlífið þitt svona”

Hljóð af gamalli druslu að fara í gang.

“Ef þú notar Durex smokka þá verður kynlífið þitt svona”

Hljóð af formúlu eitt bíl þjótandi framhjá.

Ok, fyrir það fyrsta er myndlíkingar kynlífs við kappakstur það heimskulegasta sem ég hef heyrt. Í öðru lagi þá vil ég alls ekki að kynlífið mitt væri eins og formúla 1 kappakstur. Ef ég yrði að velja myndlíkingu við bíla myndi ég vilja Ford Escalade. Lengi af stað rólegur í akstri og þægilegur. Alltaf fullnægður þegar ég parkera honum. Vildi bara deila þessari ridikjúlu með ykkur.

Vildi bara deila með ykkur þessari skemmtilegu mynd. Skammast mín voða lítið fyrir að sakna Þórdísar minnar óendanlega mikið og vildi bara deila því með ykkur. Hérna er mynd af okkur frá Flórída. Þórdís, ég elska þig.

Einnig á sömu nótum um kærkomið fólk. Ingimar, til hamingju með afmælið! 28 ára í dag.

Jæja góðan daginn.

Þá er skólinn byrjaður. Magnað tímabil framundan, ég er persónulega einstaklega bjartsýnn á frábært skólaár. Nú er ég einmitt formaður nemendafélagsins míns í Tölvunarfræði og Hugbúnaðarverkfræði. Ég er einnig að útskrifast og verður það einkar spennandi að athuga hvort ég nái öllu. Þar af leiðir er einstaklega mikið stress og þá má ætla að ég verði duglegri að skrifa hér. Skrítið, veit en svona virka ég. Því meira að gera því meira kem ég í verk. Oftast af hlutum sem tengjast því sem ég á að vera gera ekki neitt.

Einnig vil ég benda þeim sem þekkja mig einstaklega vel á nýtt blog sem ég rakst á hjá henni kærustunni minni. Einstaklega skemmtileg rit sem eiga sér stað þarna. Einnig vil ég minna þá sem eru í tölvunarfræði og hugbúnaðarverkfræði að kíkja oft inn á www.nord.is það er einstaklega skemmtilegar fréttir sem rata þangað inn. Ég ætla ekki að hafa þetta lengra þar sem ég ætla mér að kíkja á tónleika í kvöld. Jazzhátíð Reykjavíkur til sigurs.